Lalit Gogoi FB Wall

জুবিনক দম দিব পৰা মানুহ বোধহয় তৰুন গগৈয়েই আছিল । গগৈৰ মৃত্যুৰ পিচত জুবিনে নিজেই সেই কথা লিখিছিল । সদায় ছাৰ বুলি সম্বোধন কৰা তৰুন গগৈৰ স্মৃতি ৰোমন্থন কৰি তেওঁ লিখিছিল-মোৰ কিবা বিৰ্তক হলেই তেওঁ মোক ঘৰলৈ মাতি পঠিয়ায় । এইটো এটা ইণ্টাৰেষ্টিং পাৰ্ট আছিল । কেতিয়াবা বাপেকে পুতেকক বুজোৱাৰ দৰে বুজায় । কেতিয়াবা মাতি নি গালি পাৰে আৰু দম দিয়ে । তেওঁৰ দমটো মোৰ ভাল লাগে । মইয়ে প্ৰথম মানুহ যিয়ে তেওঁ দম দিলেও ভাল লাগে বুলি কৈছিলো । কাৰন তেখেতৰ কথাত মই গুৰুত্ব দিওঁ । সদায় শুদ্ধ কথা কয় । কোনোদিনে তেওঁৰ লগত ৰাজনীতিৰ কথা পতা নাই আৰু ৰাজনীতিকৰ দৃষ্টিৰে মই তেওঁক নাচাওঁ । এজন মানৱতাবাদী হিচাপে তেওঁৰ লগত কথা পাতিছিলো । শেষবাৰৰ বাবে যোৰহাট আৱৰ্ত ভৱনত নিশা দুঘণ্টা কথা পাতিছো । তেওঁ নিজেই ফোন কৰি মতাই নিছিল ।সদায় লগ পালেই তেওঁ সংগীতৰ কথা পাতে ; চিনেমাৰ কথা পাতে । শেষবাৰ লগ পাওঁতে গুৱাহাটীৰ সৌন্দৰ্যবদ্ধনৰ ওপৰত আমাৰ মাজত আলোচনা হৈছিল । উল্লেখ কৰা ভাল যে জি-এম-চি-এইচত মুমূৰ্ষ অৱস্থাত দেখা কৰিবলৈ গৈ মিউজিক থেৰাপি হিচাপে তেওঁক ভাল গান শুনাবলৈ জুবিনে পুত্ৰ গৌৰৱ গগৈক পৰামৰ্শ দি আহিছিল আৰু সেইমতে তেওঁক গান শুনোৱা হৈছিল বুলিও জুবিনে লিখিছিল । এতিয়া ভাবিছো তৰুন গগৈ আজি জীয়াই থকা হলে জুবিনৰ ৰহস্যজনক মৃত্যুক লৈ তেওঁৱো নিশ্চয়কৈ শোকত ভাগি পৰিলেহেতেঁন দম দিয়া কথাবোৰ মনত পেলায় ।